W trakcie niedawnej rozmowy z dyrektorem ds. IT dużej instytucji edukacyjnej pojawia się następująca okoliczność: administrator uniwersytetu prowadzi rekrutację na stanowisko; z ponad 300 CV, które otrzymuje, 95% z nich wygląda tak podobnie, że mogły pochodzić od tej samej osoby. I w pewnym sensie to zrobili.
Z rozprzestrzenianiem się Narzędzia oparte na sztucznej inteligencji na rynku konsumenckim coraz trudniejsze i ważniejsze staje się rozróżnienie pomiędzy treściami tworzonymi przez sztuczną inteligencję a treściami tradycyjnymi. W miarę automatyzacji coraz większej liczby zadań sztuczna inteligencja jest wykorzystywana nie tylko w celu usprawnienia procesów twórczych, ale także w celu opracowania nowych sposobów infiltrowania sieci, wydobywania danych i podszywania się pod użytkowników.
Najbardziej skutecznym narzędziem w naszym arsenale, jeśli chodzi o identyfikowanie i regulowanie treści generowanych przez sztuczną inteligencję, jest w rzeczywistości sama sztuczna inteligencja.
Idea sztucznej inteligencji regulującej sztuczną inteligencję jest osadzona w i tak już wszechobecnej logice otoczenia ciągłym szkoleniom narzędzia do wykrywania. Sztuczna inteligencja okazała się skutecznym narzędziem do sortowania przytłaczających ilości danych — dlaczego nie skorzystać z najbardziej zaawansowanego narzędzia w naszym arsenale do monitorowania, regulowania i angażowania się w stale zmieniające się granice sztucznej inteligencji?
Cyberbezpieczeństwo jest klasycznym przykładem branżowym Narzędzia oparte na sztucznej inteligencji odgrywają znaczącą rolę w regulowaniu zachowania innych podmiotów wytwarzających sztuczną inteligencję. Cyberataki kończą się sukcesem dzięki ewolucji i dostosowaniu się do zwiększonych środków bezpieczeństwa – czyli zdolności do przeciążenia systemu bezpieczeństwa na wielu frontach. Możliwości te są wielokrotnie wzmacniane przez sztuczną inteligencję, dzięki czemu są znacznie bardziej skuteczne, a co za tym idzie, stanowią znacznie większe zagrożenie dla bezpieczeństwa zarówno organizacji, jak i osób prywatnych.
Cyberataki może narazić na szwank dane wszystkich użytkowników i klientów organizacji; ręczne regulowanie ukrytych ataków społecznych byłoby zadaniem syzyfowym.
Wystarczy jeden udany atak, aby poważnie zagrozić całej organizacji. Przy takich stawkach konieczne jest, aby organizacja znalazła rozwiązania i zainwestowała w platformy, które są w stanie sprostać poziomowi bieżących zagrożeń przy tym samym lub większym poziomie zaawansowania. Ze względu na charakter zautomatyzowanych ataków, najskuteczniejszy system cyberbezpieczeństwa jest jednocześnie najskuteczniejszy.
